China's Gold Road: hoe Peking goud inzet als wapen tegen de dollar

China koopt niet zomaar goud. Volgens een nieuw rapport van S&P Global is goud in Peking verheven tot strategisch mineraal en tot hoeksteen van de financiële en industriële veiligheid van het land. Via het zogeheten Gold Road-initiatief wil China de handel en afwikkeling van goud in yuan naar zich toe trekken, met een netwerk van kluizen dat begint in Hongkong en mogelijk doorloopt naar Singapore, Dubai, Riyad en Moskou. Voor de wereldwijde goudmarkt, en dus voor de goudprijs, is dat een ontwikkeling van de lange adem die elke goudbezitter zou moeten kennen.

Leestijd: ± 7 minuten · Laatst bijgewerkt: 27 augustus 2026

Wat de Gold Road precies is

De Gold Road, ook wel Gold Corridor genoemd, is een initiatief van de Shanghai Gold Exchange uit 2019 dat de handel en afwikkeling van goud in Chinese yuan wereldwijd wil bevorderen. Het doel is volgens Kitco tweeledig: het gebruik van de yuan verbreden en de afhankelijkheid van de Amerikaanse dollar verminderen. De beurs heeft zich in 2025 opnieuw aan het initiatief gecommitteerd en opende in dat jaar de eerste kluis buiten het vasteland, op de luchthaven van Hongkong. Die kluis, eigendom van de Shanghai Gold Exchange en Bank of China (Hong Kong), begon met een capaciteit van 150 ton en moet binnen drie jaar meer dan 2.000 ton kunnen bergen.

Om die ambitie in perspectief te plaatsen: 2.000 ton is volgens Kitco bijna evenveel als de volledige officiële goudvoorraad van China zelf, ongeveer een derde van het goud in de kluizen van de Federal Reserve Bank of New York en 40 procent van wat de Bank of England in Londen bewaart. Als mogelijke volgende vestigingen worden Singapore, Kuala Lumpur, Dubai, Riyad en Moskou genoemd. Het netwerk richt zich nadrukkelijk op de BRICS-landen en op deelnemers aan het Belt and Road-programma, de infrastructuur- en handelsstrategie waarmee China zijn invloed in het Mondiale Zuiden uitbouwt.

Goud als strategisch mineraal

Het rapport van S&P Global, geschreven door een team onder leiding van Charles Chang, plaatst de goudaankopen in een breder kader. Sinds 2025 geldt in China een beleidsplan waarin goud officieel wordt aangemerkt als strategisch mineraal en als hoeksteen van de financiële en industriële veiligheid. De auteurs schrijven dat doelstellingen op het gebied van nationale veiligheid, zoals het vergroten van de economische weerbaarheid en het verminderen van buitenlandse afhankelijkheid, tot centrale organiserende principes van het Chinese beleid zijn verheven. Goud is daarbinnen een instrument: het is een reserve die veel moeilijker door een ander land te bevriezen is, die overal ter wereld wordt geaccepteerd en die niet afhankelijk is van het Amerikaanse betalingssysteem.

De cijfers onderstrepen die prioriteit. China is sinds 2007 de grootste goudproducent ter wereld en sinds 2013 de grootste consument. De binnenlandse mijnproductie bedroeg in 2025 volgens S&P Global 381 ton, 1 procent meer dan een jaar eerder, en Chinese mijnbouwers produceerden daarnaast 90 ton in het buitenland, een stijging van 25 procent. Dat goud is grotendeels bestemd voor de binnenlandse markt; daarnaast importeert het land grote hoeveelheden, alleen al in mei 151 ton volgens de World Gold Council. Hoe de fysieke vraag uit China, India en Turkije de markt beweegt, beschreven we eerder in dit achtergrondartikel.

Twintig maanden aankopen op rij

De People's Bank of China hervatte eind 2022 haar goudaankopen na een pauze van drie jaar. In de eerste helft van 2026 kwam er volgens S&P Global ruim 40 ton bij, tegen 19 ton in dezelfde periode van 2025, en in juli volgde nog eens 20 ton, de grootste maandaankoop sinds oktober 2023. Daarmee staat de reeks volgens de World Gold Council op 21 koopmaanden op rij, de langste ooit voor China, en bedraagt de voorraad per eind juli 2.366 ton, zoals wij eerder meldden in China koopt 21e maand op rij goud. S&P Global waardeert de Chinese goudreserves per eind 2025 op 324 miljard dollar, goed voor de zesde plaats wereldwijd na de Verenigde Staten (1.140 miljard dollar), Duitsland (470 miljard), Italië (344 miljard), Frankrijk (342 miljard) en Rusland (327 miljard).

Opvallend is vooral het aandeel van goud in de totale reserves. Dat steeg volgens S&P Global van ongeveer 3,3 procent in 2022 naar 6,7 procent eind 2025; de World Gold Council komt per eind juli 2026, op een andere peildatum en met een eigen berekening, op circa 8 procent. Dat is nog altijd laag vergeleken met veel westerse centrale banken, die een aanzienlijk groter goudaandeel aanhouden. Juist dat verschil laat ruimte voor jarenlange verdere aankopen, als Peking zijn goudaandeel verder wil opvoeren. De Chinese aankopen passen in een bredere trend, zoals bleek uit het recordkwartaal van centrale bankaankopen en uit onze analyse westen verkoopt, centrale banken kopen.

Wat dit betekent voor de wereldwijde goudmarkt

De Gold Road raakt aan de structuur van de goudmarkt zelf. Nu wordt de prijs van goud vooral bepaald in Londen en New York, in dollars. Als een groeiend deel van de fysieke handel via Shanghai en Hongkong loopt en in yuan wordt afgerekend, krijgt China meer invloed op de prijsvorming en verschuift een deel van de fysieke voorraad naar Aziatische kluizen. Voor landen die hun afhankelijkheid van de dollar willen verkleinen, biedt dat een alternatief: goud dat in Hongkong of Dubai ligt en in yuan verhandeld wordt, valt buiten het bereik van Amerikaanse sancties.

Voor de goudprijs zijn er drie gevolgen. Ten eerste een structurele koper die weinig prijsgevoelig is: een centrale bank die goud koopt uit strategische overwegingen stopt niet omdat de prijs 10 procent hoger staat. Ten tweede minder vrij verhandelbaar goud in het Westen, omdat wat naar China gaat daar meestal blijft. Ten derde een ondersteuning voor de bredere trend van reservediversificatie, waarin ook andere opkomende landen hun goudvoorraad uitbreiden. Tegelijk is de Chinese economie geen onbeperkte bron van vraag: in het eerste halfjaar van 2026 daalden de goudonttrekkingen op de Shanghai Gold Exchange met 12 procent tot 598 ton en kenden Chinese goud-ETF's in juni de grootste uitstroom ooit, volgens de World Gold Council. Consumenten en beleggers in China reageren wel degelijk op hoge prijzen; de centrale bank is de constante factor.

Wat kan dit betekenen voor de goudprijs?

Dit zijn scenario's, geen voorspellingen. De invloed van China op de goudmarkt werkt over jaren, niet over dagen.

Wat betekent dit voor u?

Als Nederlandse goudbezitter merkt u van de Gold Road niets in uw dagelijkse koers, maar wel in de achtergrond ervan. De reden dat centrale banken wereldwijd goud kopen, en dat China daarin vooroploopt, is dezelfde reden waarom particulieren goud aanhouden: het is een bezit dat niet afhankelijk is van het vertrouwen in één overheid of één munt. Bij een goudprijs van circa 4.592 dollar per troy ounce en een eurokoers van 1,1655 dollar komt dat neer op circa 127 euro per gram. De goudprijs steeg in een jaar bijna 40 procent; de structurele vraag uit Azië geldt als een van de verklaringen daarvoor, al bepalen rente en dollar het beeld op korte termijn.

Wie goud koopt met een horizon van jaren, kan de Chinese strategie zien als een bevestiging dat goud zijn rol als neutrale reserve niet snel verliest. Dat betekent niet dat de prijs alleen maar kan stijgen; de correctie van woensdag, toen goud na een hoger dan verwacht Amerikaans inflatiecijfer 1,4 procent lager sloot, laat zien dat goud gevoelig blijft voor de rentemarkt. Voor fysiek goud in eigen beheer bieden goudbaren en gouden munten een tastbare vorm; hoe u dat veilig bewaart, leest u in onze gids goud veilig opslaan.

Conclusie

Het rapport van S&P Global maakt duidelijk dat de Chinese goudaankopen geen toevallige reeks zijn, maar onderdeel van een strategie waarin goud is verheven tot strategisch mineraal en instrument van nationale veiligheid. Met de Gold Road, een groeiend netwerk van kluizen en 21 maanden aankopen op rij bouwt Peking aan een goudmarkt die minder om de dollar draait.

Voor de goudprijs is dat een structurele steun op lange termijn, geen garantie voor de korte termijn. De Chinese consument blijft prijsgevoelig en de dagkoers wordt bepaald door rente en dollar. Maar wie wil begrijpen waarom goud in een jaar bijna 40 procent duurder werd, kan niet om de rol van China heen.

Veelgestelde vragen

Hoeveel goud heeft China?

De officiële reserves van de People's Bank of China bedroegen eind juli 2026 volgens de World Gold Council 2.366 ton. S&P Global waardeert die voorraad per eind 2025 op 324 miljard dollar, de zesde plaats wereldwijd.

Wat is het verschil tussen de Gold Road en het Belt and Road-programma?

Belt and Road is de brede Chinese infrastructuur- en handelsstrategie. De Gold Road is een specifiek initiatief van de Shanghai Gold Exchange uit 2019 dat goudhandel en goudafwikkeling in yuan bevordert, mede via kluizen in het buitenland. De Gold Road richt zich op dezelfde landen als Belt and Road.

Betekent dit dat de dollar zijn rol verliest?

Niet op korte termijn. De dollar blijft de dominante reservemunt en de goudprijs wordt nog altijd vooral in dollars bepaald. De Chinese strategie is bedoeld om alternatieven op te bouwen voor landen die dat willen, een proces dat jaren in beslag neemt.

Geraadpleegde bronnen

• S&P Global, China's gold chase to gain pace in an uncertain world (25 augustus 2026)
• Kitco News, China's Gold Road initiative is central to its national security, de-dollarization, and Global South strategies (26 augustus 2026)
• World Gold Council, China gold market update: June concludes a divided H1 (14 juli 2026)

Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en vormt geen beleggingsadvies. Beleggen in edelmetalen kent risico's. Raadpleeg bij twijfel een onafhankelijk financieel adviseur.